بوذ ؛ و آن مشتقّ است از : ثبّيت 1255 على الرّجل إذا جمعت محاسنه في الثناء عليه ، يعنى : در ثناء او محاسن او جمع كردم . ابن عيسى گويذ : « ثبت » 1256 ميان حوض بوذ لانّ الماء يثوب اليه . و زنش قلّة بوذ ؛ و « ثباتا » 1257 خوانده‌اند . « أَوِ انْفِرُوا جَمِيعاً » يا همه بيرون رويذ با رسول - صلّى اللّه عليه و آله - ؛ و گفته‌اند : چون دشمنان بسيار باشند . « وَ إِنَّ مِنْكُمْ » 1258 اى : من عدادكم ؛ و گفته‌اند : اگر از شما در حكم ؛ و گفته‌اند : « منكم » بمعنى « فيكم » بوذ . « لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ » 1259 كلبى گويذ : اين آيت در شأن عبد اللّه ابىّ 1260 سلول و اصحابش منزل شذ . « بطّأ » تأخّر ، فيكون لازما ، اى : تثاقل مرّة بعد اخرى ، و « التّبطئة » 1261 و « الإبطاء » اطالة مدّة العمل ، و بطّأ [ متعدّى ] 1262 نيز ( 167 ) آيذ ، يقول : بطّوء 1263 و بطّأ غيره ، فيكون المفعول من الآية محذوفا . « فَإِنْ أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ » پس اگر شما را مصيبتي رسذ - يعنى : هزيمتى - ، « قالَ » اى المبطى ، يعنى : گفت درنگ كننده « قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَكُنْ مَعَهُمْ شَهِيداً » بدرستى كى خذاى - تعالى - بر من نعمت كرد كى من دران معرض با ايشان حاضر نبوذم ، فيصيبني مثل ما أصابهم ، به من رسيذى مثل آنچ بايشان رسيذ « وَ لَئِنْ أَصابَكُمْ فَضْلٌ مِنَ اللَّهِ » و اگر بشما رسذ از خذاى - تعالى - ظفرى و غنيمتى « لَيَقُولَنَّ » اين مبطى گويذ - بطريق تلهّف 1264 بر آنچ از وى فوت شذ - يعنى : غنيمت - و حسد كى در جسد ايشان مركّب شذ از مؤمنان ، نه از فوت مثوبات درجات جنّات - ، « كَأَنْ لَمْ تَكُنْ 1265 بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُ مَوَدَّةٌ » مبطى گويذ آن را كى از غزو تخلّف نموذ و از منافقان و ضعفاء مؤمنان را : كان لم يكن بينكم و بين محمّد مودّة فيخرجكم الى الجهاد فتفوزوا بما فازوا « يا ليتنى كنت معهم فأفوز فوزا ( 168 ) عظيما » يعنى : گوييا ميان شما و محمّد مودّة و محبّت 1266 نبوذ تا شما را بغزو بيرون بردي تا پيروزى يافتنانى 1267 بآنچ ايشان پيروزى يافتند - يعنى : غنيمت ؛ كاشكى با ايشان بوذمى تا پيروزى يافتمى پيروزى يافتنى عظيم . قوله - تعالى - : [ سوره النساء ( 4 ) : آيه 76 ] الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً ( 76 ) آنانك ايمان آوردند كارزار كنند در دين و طاعت خذاى - تعالى - ، « وَ الَّذِينَ كَفَرُوا »